• teamfeatdoor

Fani Hayat

Hastalık ve ölümle topluca iç içe olduğumuz bir dönemdeyiz. Bu zor zaman aslında bizi bildiğimiz bir gerçekle yüz yüze getiriyor, bireysel hayatların bir sonu var. Çoğu zaman ölümle karşılaştığımız zaman sadece bize oluyormuş gibi oluyor, sadece biz sevdiklerimizi kaybediyoruz, sadece biz üzülüyoruz. Bu zamanda ise görebiliyoruz ki hepimiz aynı hayata ve aynı ölüme tabiyiz. En büyük gerçeğin bu olmasına rağmen, kimimiz için sağlık daha kolay ulaşabildiğimiz bir şey. Hayatın kanunlarına ek olarak bir de toplumun kanunları var. Bunun en sert örneğini Amerika’da yaşarken gördüm. 2018 yılında yakla şık 30 milyon kadar 64 ya ş altı insanın sağlık sigortasının yok olduğunu okudum ki bu rakam tüm nüfusu kapsamıyor bile. Amerika’da birçok insan resmi kayıtta değil. Sigortanız olmadığı zaman yardım görmek birçok eyalette çok ama çok zor. Kapitalist bir Dünya’nın gerçekleriyle yüz yüze kalıyor insan. Yardım görmeye imkânın yoksa hayatın başkalarından erken sona erebilir. Amerika bunun en uç örneği olabilir ama bunun örnekleri her yerde var. Almanya’da fiziksel sağlık sistemi çok kuvvetli mesela ama psikolojik sağlık sorunları için yardım görmek o kadar kolay değil. Bunların ne kadar iç içe olduğunu unutabiliyoruz. Burada sağlık sigortam olması için i ş sahibi olmam lazım, özel sigortalar da var böyle durumlar için ama işi olmayan bir insan için bu sigortayı ödemek tabii ki de hiç kolay değil, özellikle de psikolojik problemleri, bağımlılık problemi olan insanlar için. Yine de buradayken şükran duyuyorum, aman ne rahat bir sistem diye. Maaşımın neredeyse yüzde 15’i aylık sigortaya gidiyor ama nedense sanki başkalarına yardım ediyormuşum gibi geliyor. Sistemi ayakta tutmaya katıldığım için sanki daha çok insan yardım görebiliyor gibi hissediyorum. Çok ince anlamlı bir konuyu çok kabaca anlatıyorum ama düşündüğüm şey şu. Toplumlar olarak gelişirken en iyi yaptığımız şey hayatın en basit kanunlarını en zorlaştırmak. Kim yaşayacak, kim acı çekecek, kim vücudunu hiç bir zaman gerçekleriyle tanıyamayacak? Belirli kuruluşların ve insanların ve ülkelerin menfaati için insan hayatları israf ediliyor. Birçok ülkede doğum oranları çok sık tartışılan bir konu. Herkes yeni hayat yaratmak için uğraşıyor ama o çocuğu hayata getiren annenin hayatı, o çocuğun sağlıklı büyümesi, büyüdüğünde sağlıklı hayata devam edebilmesi bunlar nedense düşünülmüyor. Doğmak hayata devam için bir garanti değil. Bunu hepimiz biliyoruz. Birbirimizin sağlığı için ne yapabiliriz peki? Biraz da onu düşünelim. https://www.guneygazetesi.com/ yazi/790/fani-hayat.html

28 views0 comments